Partnerstwo zamiast rywalizacji o talenty. Wnioski Rekrut24 po panelu CYBERSEC EXPO & FORUM
Budowanie kadr dla cyberbezpieczeństwa, sektora defence i infrastruktury krytycznej to jedno z kluczowych wyzwań stojących dziś przed państwem, wojskiem, uczelniami i biznesem. Nie chodzi już wyłącznie o to, kto szybciej pozyska specjalistę z rynku. Coraz ważniejsze staje się pytanie, jak wspólnie rozwijać kompetencje, tworzyć ścieżki kariery i budować odporność całego systemu bezpieczeństwa.
Temu zagadnieniu poświęcony był panel dyskusyjny „Państwo, wojsko, biznes — partnerstwo czy rywalizacja o talenty?”, który odbył się podczas CYBERSEC EXPO & FORUM, wydarzenia organizowanego przez Grupę PTWP.
W debacie udział wzięli przedstawiciele wojska, sektora prywatnego, przemysłu obronnego, środowiska akademickiego oraz Rekrut24:
Adam Dzwonkowski, Defense and Intelligence Technology Lead, Microsoft,
mjr rez. Robert Gałązka, Polska Grupa Zbrojeniowa,
płk Michał Majewski, Eksperckie Centrum Szkolenia Cyberbezpieczeństwa,
Marcin Starzyk, Rekrut24,
prof. Anna Timofiejczuk, Politechnika Śląska,
płk Jarosław Wacko, Dowództwo Komponentu Wojsk Obrony Cyberprzestrzeni.
Dyskusję moderował Paweł Szygulski z WNP.pl.
Cyberbezpieczeństwo to nie tylko technologia
Jednym z najmocniejszych wątków panelu było spojrzenie na cyberbezpieczeństwo nie jako na wyłącznie techniczny obszar IT, ale jako na zdolność państwa, gospodarki i całego systemu bezpieczeństwa.
W poprzedzającej debatę rozmowie gen. Karol Molenda zwracał uwagę, że cyberprzestrzeń powinna być integralną częścią działań połączonych, a nie dodatkiem do innych domen. Podkreślono również, że Polska, jako kraj frontowy, posiada doświadczenia, którymi może dzielić się na poziomie sojuszniczym.
Ta perspektywa dobrze wybrzmiała również w panelu. Cyberbezpieczeństwo nie dotyczy wyłącznie systemów wojskowych. Atakujący coraz częściej koncentrują się na infrastrukturze, z której korzysta państwo, wojsko i gospodarka: energetyce, logistyce, transporcie, paliwach, systemach przemysłowych czy podmiotach kluczowych dla funkcjonowania kraju.
To oznacza, że budowanie odporności wymaga współpracy wielu środowisk — wojska, administracji, biznesu, uczelni, przemysłu i operatorów infrastruktury krytycznej.
Od rywalizacji do współpracy
Temat panelu zakładał pytanie: czy państwo, wojsko i biznes są partnerami, czy rywalami w walce o talenty?
W dyskusji mocno wybrzmiał wniosek, że prosta rywalizacja o tych samych specjalistów nie rozwiąże problemu deficytu kompetencji. Może jedynie przesuwać ludzi między sektorami.
Potrzebne są modele, które pozwalają nie tylko zatrudniać gotowych ekspertów, ale również rozwijać kompetencje, tworzyć przestrzeń współpracy i umożliwiać specjalistom pracę na rzecz bezpieczeństwa państwa bez konieczności trwałego opuszczania dotychczasowego środowiska zawodowego.
Dobrym przykładem takiego podejścia jest Cyberlegion — inicjatywa, która pozwala ekspertom z rynku cywilnego współpracować z Wojskami Obrony Cyberprzestrzeni, jednocześnie kontynuując pracę w swoich organizacjach. W panelu podkreślono, że program spotkał się z bardzo dużym zainteresowaniem społeczności cyberbezpieczeństwa i pokazuje, że wielu specjalistów chce angażować się w działania o znaczeniu publicznym, jeśli otrzyma do tego czytelną i dobrze zaprojektowaną ścieżkę.
To ważny sygnał dla całego rynku: nie każdy specjalista musi wybierać wyłącznie między sektorem publicznym a prywatnym. Możliwe są modele współpracy, w których kompetencje pozostają w całym ekosystemie bezpieczeństwa.
Kompetencje trzeba rozwijać w praktyce
Kolejnym ważnym wątkiem była rola praktycznych ćwiczeń, symulacji i projektów wdrożeniowych.
Przykładem omawianym podczas panelu był Cyber Expert Game — ćwiczenia adresowane do sektora cywilnego, w tym podmiotów kluczowych, ważnych i operatorów infrastruktury krytycznej. Formuła obejmuje realistyczne scenariusze, pracę zespołów Blue Team oraz Red Team, presję czasu i zadania związane z obroną powierzonych systemów.
To pokazuje, że w obszarach cyberbezpieczeństwa i infrastruktury krytycznej nie wystarczy samo ukończenie szkolenia czy zdobycie certyfikatu. Kompetencje muszą być sprawdzane w warunkach możliwie zbliżonych do rzeczywistego środowiska działania.
Dla Rekrut24 jest to szczególnie istotne, ponieważ podobną logikę można zastosować również w rekrutacji i rozwoju kadr. Nie wystarczy ocenić kandydata wyłącznie przez pryzmat CV. Warto rozumieć jego sposób pracy, reakcję na odpowiedzialność, umiejętność działania w procedurach, gotowość do współpracy i zdolność funkcjonowania w wymagającym środowisku.
Retencja doświadczenia po służbie nadal wymaga systemowych rozwiązań
W panelu mocno wybrzmiał również temat osób po służbie i transferu ich doświadczenia na rynek cywilny.
Mjr rez. Robert Gałązka zwrócił uwagę, że w niektórych obszarach specjaliści po odejściu z wojska nie mają problemu ze znalezieniem pracy w sektorze prywatnym. Problemem pozostaje jednak retencja doświadczenia oraz brak wystarczająco systemowych mechanizmów, które pozwalałyby dalej angażować kompetencje byłych wojskowych na rzecz bezpieczeństwa państwa i przemysłu obronnego.
To bardzo ważny wątek. Osoby po służbie często posiadają doświadczenie, które może być cenne dla sektora cywilnego: pracę w procedurach, odpowiedzialność, odporność, zarządzanie ryzykiem, doświadczenie techniczne, logistyczne, analityczne, szkoleniowe lub operacyjne. Jednocześnie nie zawsze potrafią opisać te kompetencje językiem rynku pracy.
Z perspektywy Rekrut24 właśnie tutaj pojawia się istotna luka: między doświadczeniem zdobytym w służbie a sposobem, w jaki rynek cywilny rozpoznaje i ocenia kompetencje kandydatów.
Perspektywa Rekrut24: tłumaczenie kompetencji i Kariera po Służbie
Podczas panelu Rekrut24 zwróciło uwagę na potrzebę tworzenia środowisk i narzędzi, które pomagają byłym mundurowym w świadomym przejściu na rynek cywilny.
Nie chodzi wyłącznie o znalezienie oferty pracy. Kluczowe jest wcześniejsze uporządkowanie doświadczenia, nazwanie kompetencji transferowalnych i pokazanie, w jakich rolach oraz sektorach mogą mieć one wartość.
Przykładowo: stanowisko czy funkcja pełniona w służbie może być zrozumiała wewnątrz danego środowiska, ale nie zawsze jest czytelna dla pracodawcy cywilnego. Dlatego potrzebne jest przełożenie doświadczenia na język odpowiedzialności, kompetencji, procesów, projektów i środowisk pracy.
Właśnie w tym celu Rekrut24 rozwija program Kariera po Służbie, dedykowany osobom kończącym służbę oraz byłym mundurowym. Program ma wspierać kandydatów w reaktywizacji zawodowej, analizie profilu, określeniu możliwych kierunków rozwoju oraz dopasowaniu doświadczenia do potrzeb rynku cywilnego.
Dla nas ważne jest, aby nie traktować osób po służbie wyłącznie jako „zasobu kadrowego”. To ludzie, którzy często przez wiele lat funkcjonowali w środowisku odpowiedzialności, gotowości, struktury i procedur. Skuteczna rekonwersja powinna pomagać im świadomie przejść do kolejnego etapu kariery — bez pomniejszania wartości ich dotychczasowego doświadczenia.
Uczelnie, biznes i wojsko jako naczynia połączone
W panelu ważną perspektywę wniosło również środowisko akademickie. Prof. Anna Timofiejczuk zwróciła uwagę na rolę uczelni technicznych w budowaniu kompetencji dla przemysłu, wojska i technologii obronnych.
Z dyskusji wynikało jasno, że programy akademickie, szkolenia, certyfikacje, projekty badawczo-rozwojowe i potrzeby pracodawców nie powinny funkcjonować osobno. Powinny tworzyć połączony system.
Jeżeli rozwijamy technologie dla wojska i przemysłu, to projekty powinny powstawać z udziałem wojska i przemysłu. Jeżeli uczelnia kształci przyszłych specjalistów, powinna wiedzieć, jakie kompetencje będą potrzebne w realnym środowisku pracy. Jeżeli firmy oczekują gotowych kandydatów, powinny wcześniej angażować się w warsztaty, projekty, praktyki, laboratoria i programy wdrożeniowe.
Bardzo ważny był również wątek finansowania innowacji. Tworzenie nowych technologii wymaga przestrzeni na testowanie, iteracje i błędy. Bez tego trudno budować przewagi technologiczne i kompetencyjne.
Wnioski po panelu
Panel pokazał, że bezpieczeństwo kadrowe nie sprowadza się do liczby dostępnych kandydatów. Chodzi o coś znacznie szerszego: o zdolność całego systemu do rozwijania, utrzymywania i właściwego kierowania kompetencji.
Najważniejsze wnioski z dyskusji można podsumować w kilku punktach:
1. Cyberbezpieczeństwo jest elementem bezpieczeństwa narodowego i gospodarczego, nie tylko obszarem technologicznym.
2. Państwo, wojsko, uczelnie i biznes powinny rozwijać modele współpracy, które powiększają pulę kompetencji, zamiast jedynie rywalizować o tych samych specjalistów.
3. Programy takie jak Cyberlegion pokazują, że możliwe jest zaangażowanie ekspertów z sektora prywatnego bez konieczności prostego „przechodzenia” między sektorami.
4. Realne kompetencje buduje się przez praktykę: ćwiczenia, symulacje, projekty wdrożeniowe i pracę w warunkach zbliżonych do rzeczywistych.
5. Doświadczenie osób po służbie wymaga lepszego rozpoznania i przełożenia na język rynku cywilnego.
6. Uczelnie, firmy, wojsko i administracja powinny projektować ścieżki rozwoju wokół konkretnych ról, kompetencji i potrzeb systemu bezpieczeństwa.
7. Rekonwersja nie powinna być jedynie procesem rekrutacyjnym, ale odpowiedzialnym wsparciem człowieka w zmianie zawodowej i życiowej.
Z perspektywy Rekrut24 najważniejszy wniosek jest jasny: przyszłość rynku pracy w obszarach cyberbezpieczeństwa, defence i infrastruktury krytycznej będzie zależała nie tylko od tego, ilu specjalistów uda się pozyskać, ale od tego, czy potrafimy dobrze rozpoznawać kompetencje, projektować ścieżki rozwoju i dopasowywać ludzi do właściwych środowisk pracy.
Dlatego w Rekrut24 rozwijamy podejście oparte na dopasowaniu — nie tylko do stanowiska, ale również do środowiska, odpowiedzialności, kultury pracy i długofalowych potrzeb organizacji.
W obszarze misji społecznej oznacza to również dalszy rozwój programu Kariera po Służbie, który ma pomagać byłym mundurowym w świadomym przejściu na rynek cywilny i pokazaniu wartości doświadczenia zdobytego w służbie.
Pełne nagranie panelu dostępne jest tutaj:
https://www.youtube.com/watch?v=5TZkJW3YB40